;
Tampilkan postingan dengan label dongeng anak. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label dongeng anak. Tampilkan semua postingan

Sabtu, 30 Maret 2013

Kancil lan Baya – Dongeng Si Kancil

Sabtu, 30 Maret 2013

Kancil lan Baya

Kancil lan Baya Prastawa iki kedaden ana ing zaman peteng dhedhet ning Bumi Jawa, ora ana pepadhang saliyane srengenge, lintang lan rembulan, dunya dikebaki tetanduran rungkut lan gedhe-gedhe, nalikane alas isih jembar, wit-wit gedhe ngadheg mejejer, sawah-sawah ijo royo-royo, omah-omah manungsa durung ngebaki  lemah. Kewan-kewan isa guneman kayata manungsa. Sapa sing kuwat mesthi menang. Ing zaman kuwi ana sawijining kewan, kang awake cilik methentheng, sekel, nanging manis pawakane, yakuwi kang aran Kancil.

           Kancil kuwi kewan sing prigel, seneng srawung karo kanca-kanca kewan liyane. Saking bocah kuwi pinter, kadang kala kanca-kancane nganti salah ngira menawa Kancil ki Bocah Nakal. Kancil sing diarani nakal kuwi, sakjane ora bener. Sing bener kancil iku kewan sing pinter. Nanging menawa nemoni bebaya apa wae dheweke mesthi isa uwal, ya mung amarga pintere, wasise lan kawicaksanane. Saking pintere Kancil kerep slamet utawa uwal saka bebaya lan isa nylametake kanca-kancane saka bebaya.

*********

Ing sawijining dina, Kancil mlaku sireng-sireng dhewekan ning tengah alas Roban. Ndilalahe kok ya ndadak kepethuk Kali sing lagi banjir. Kancil katon mubeng minger nggolek cara ben isa tekan panggonan tan kena bebaya. Lagi methentheng menggalih kepiye ben isa tekan sebrang kali, dumadakan dikageti dening Baya, sing nguwasani Kali.

”Cil!!!! Piye kabarmu, apik-apik to, kok katon lemu awakmu, pakanmu apa Le, cah pinter…………….?”, kandhane Baya sok akrab ro rada meden-medeni kae.

”Wooo, apik wae Lik Baya………………….semana uga piye kabarmu, Lik?” celathune Kancil karo rada cubriya marang dheweke, atine wis krasa nek lagi ngadhepi bebaya.

”Aku kabare apik, Cil, …….ning eman, aku ki durung entuk pangan wis pirang-pirang dina iki, ora ana sing liwat ning kali iki, embuh apa dha apal pa ya nek liwat kene wedi ndhak tak brakot.

Kancil cubriyane saya gedhe lan wiwit nggolek cara ben ora kebrakot sing mbaureksa kali kuwi.

Ra let suwe ujug-ujug sikile Kancil digujengi karo Baya,”Cil, aku ngelih banget, gelem ya tak mangsa………….grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!”.

”Sik…sik Lik, kowe mau lak kandha nek aku rada lemu, mulakna kuwi engko ndhak marai kanca-kancamu ing kali iki dha ngamuk, amarga ora komanan awakku. Mendhing sesuk wae nek akeh brayatmu …………………”, kandhane Kancil karo nampel gujengane Baya.

Baya manggut-manggut, karo rada mangkel sajake, ”Yoh, engko tak kandhanane kanca-kancaku, ning tenan lho, aja ngapusi, tak oyak ning ngendhi wae kowe mlayu!………………”.

”Yo, Lik, tak enteni, sesuk isuk yo…………………”.

Baya lunga saka papan kuwi arep nggoleki kanca-kancane, karo ngobat-ngabitke buntute.

siwan - 10.17

Rabu, 20 Maret 2013

Dongeng Anak-anak SEMUT DAN KEPOMPONG

Rabu, 20 Maret 2013

Dongeng Anak-anak SEMUT DAN KEPOMPONG

SEMUT DAN KEPOMPONG

 

SEMUT DAN KEPOMPONG

Di suatu hutan yang rindang, hidup berbagai binatang buas dan jinak. Ada kelinci, burung, kucing,   capung,   kupu-kupu   dan   yang   lainnya.  Pada   suatu   hari,   hutan   dilanda   badai   yang sangat   dahsyat.   Angin   bertiup   sangat    kencang,   menerpa   pohon   dan   daun-daun.   Kraak!
terdengar bunyi dahan-dahan berpatahan. Banyak  hewan yang tidak dapat menyelamatkan dirinya,   kecuali   si   semut   yang   berlindung   di  dalam   tanah.   Badai   baru   berhenti   ketika   pagi menjelang. Matahari kembali bersinar hangatnya.

Tiba-tiba    dari  dalam    tanah   muncul    seekor    semut.   Si  semut terlindung   dari   badai   karena   ia   bisa   masuk   ke   sarangnya   di dalam     tanah.    Ketika    sedang     berjalan,   ia  melihat    seekor kepompong        yang   tergeletak   di  dahan    daun    yang   patah.   Si semut     bergumam,      "Hmm,     alangkah     tidak  enaknya     menjadi kepompong, terkurung dan tidak bisa kemana-mana". "Menjadi kepompong memang memalukan!". "Coba lihat aku, bisa pergi ke   mana   saja   ku   mau",   ejek   semut  pada   kepompong.   Semut terus   mengulang     perkataannya       pada    setiap   hewan     yang berhasil ditemuinya.

Beberapa hari kemudian, semut berjalan di jalan yang berlumpur. Ia
tidak menyadari kalau lumpur yang diinjaknya bisa menghisap dirinya
semakin   dalam.   "Aduh,   sulit   sekali   berjalan   di   tempat   becek   seperti
ini," keluh semut. Semakin lama, si semut semakin tenggelam dalam
lumpur. "Tolong! tolong," teriak si semut.

"Wah,   sepertinya   kamu   sedang   kesulitan   ya?"  Si   semut   terheran   mendengar   suara   itu.   Ia
memandang kesekelilingnya mencari sumber suara. Dilihatnya seekor kupu-kupu yang indah terbang     mendekatinya.      "Hai,  semut    aku   adalah   kepompong       yang   dahulu    engkau    ejek.
Sekarang   aku   sudah   menjadi   kupu-kupu.   Aku   bisa   pergi   ke   mana   saja   dengan   sayapku.
Lihat! sekarang kau tidak bisa berjalan di lumpur itu kan?" "Yah, aku sadar. Aku mohon maaf karena telah mengejekmu. Maukah kau menolongku sekarang?" kata si semut pada kupu- kupu.

Akhirnya kupu-kupu menolong semut yang terjebak dalam lumpur penghisap. Tidak berapa lama,     semut     terbebas     dari   lumpur     penghisap     tersebut.    Setelah     terbebas,     semut mengucapkan terima kasih pada kupu-kupu. "Tidak apa-apa, memang sudah kewajiban kita untuk menolong yang sedang kesusahan bukan?, karenanya kamu jangan mengejek hewan lain   lagi   ya?"   Karena   setiap   makhluk   pasti   diberikan   kelebihan   dan   kekurangan   oleh   yang Maha      Pencipta.     Sejak    saat    itu,  semut     dan    kepompong        menjadi    sahabat     karib.

 

HIKMAH :Sesama makhluk ciptaan Tuhan, janganlah saling mengejek dan menghina,
karena   siapa   tahu   yang   dihina   lebih   baik   kedudukannya   daripada   yang   menghina.

siwan - 10.28